Waarom zelfstandig reizen vaak goed voelt — maar niet helemaal onvergetelijk is
Een herkenbaar gevoel voor veel individuele reizigers
De meeste individuele reizen mislukken niet.
Ze werken meestal prima.
De plekken zijn interessant.
De foto's zijn mooi.
Je komt ontspannen thuis.
En toch, als je eerlijk bent tegenover jezelf, voelt er iets niet helemaal goed.
Geen teleurstelling.
Geen spijt.
Maar een stil gevoel dat de reis… meer had kunnen zijn.
Meer in balans.
Vloeiender.
Blijvender.
Dit komt verrassend vaak voor — vooral bij reizigers die goed plannen, veel research doen en
massatoerisme willen vermijden.
Waarom voelt er toch iets dat ontbreekt?
Hoe is dat mogelijk?
Waarom hebben we soms het gevoel dat er tijdens het reizen ongemerkt iets door onze vingers glipt?
En wat als het niet simpelweg gaat om een verkeerd gekozen hotel of route?
Het lijkt erop dat dat inderdaad zo is.
Misschien is het tijd om toe te geven dat reizen eigenlijk een vorm van kunst is.
Wat reizen kan leren van kunst
Waarom is De Nachtwacht van Rembrandt zo legendarisch?
Een groep gewapende mannen in een Nederlandse stad in de 17e eeuw.
Ja — en ergens op de achtergrond een klein meisje.
Zo beschreven klinkt het niet bijzonder.
Honderden vergelijkbare schilderijen zijn gemaakt.
En toch is deze anders.
Misschien zit het verschil niet in wat er wordt afgebeeld,
maar in hoe alles samenwerkt als geheel.
Stel je eens voor dat Rembrandt nog zou leven.
Dat we hem zouden bezoeken in zijn atelier aan de Amsterdamse Jodenbreestraat en om advies zouden vragen.
Misschien zou hij zeggen dat het niet gaat om zo fel mogelijke kleuren — maar om de juiste nuance.
En misschien werkt reizen net zo.
Niet zozeer welke plekken we zien, maar hoe, wanneer, in welke situatie en met wie we ze beleven.
Wat verwachten we eigenlijk van onze vakantie?
Als we echt eerlijk zijn — wat verwachten we dan van onze vakantie?
Willen we gelukkig zijn?
Of indruk maken op collega's en sociale media?
Willen we met warmte terugdenken aan de reis…
of vooral dat ze voldoet aan algemene verwachtingen van hoe een "goede vakantie" eruit hoort te zien?
Makkelijk gezegd — moeilijker beantwoord.
Mooie beelden kunnen misleidend zijn.
En de mening van anderen is altijd subjectief.
Voor de één is een punkconcert pure extase,
terwijl een ander er enigszins overprikkeld vandaan komt.
En een liefhebber van volksmuziek zal nooit begrijpen
dat anderen er dodelijk verveeld van raken.
Er bestaat geen universeel recept
En zo komen we weer uit bij kunst.
Misschien begin je te voelen dat er ook in reizen geen vast sjabloon bestaat.
Geen universele handleiding voor de perfecte vakantie.
We zijn gefascineerd door verhalen van beroemde ontdekkingsreizigers — vol gevaar, avontuur en vooral ontdekking.
Maar wat als juist dát — ontdekken — de sleutel is?
En misschien maakt het niet uit of we nieuwe continenten ontdekken… of bekende plekken vanuit een andere invalshoek, op een ongewoon moment, onder onverwachte omstandigheden.